.
بیست و پنجم مهر روز نسل‌کشی زنان و کودکان فلسطینی از سوی رژیم صهیونیستی
.
روز نسل‌کشی زنان و کودکان فلسطینی (۲۵ مهر)
در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، روز ۲۵ مهرماه به عنوان «روز نسل‌کشی زنان و کودکان فلسطینی» نام‌گذاری شده است. این روز یادآور یکی از تلخ‌ترین و جنایت‌بارترین فجایع انسانی در تاریخ معاصر و نمادی از مظلومیت ملتی است که شالوده حیات و خانواده‌هایشان زیر آتش سنگین جنگ و مجازات دسته‌جمعی هدف قرار گرفته است.
فلسفه و پیشینه نام‌گذاری
نام‌گذاری این روز در تقویم، متعاقب حملات گسترده و بمباران‌های بی‌رحمانه به مناطق مسکونی، مدارس، پناهگاه‌ها و به ویژه جنایت هولناک حمله به بیمارستان المعمدانی در غزه صورت گرفت. وقوع این فاجعه که در آن صدها زن، کودک و بیمار بی‌دفاع به شهادت رسیدند، موجی از خشم و انزجار جهانی را برانگیخت و ضرورت نام‌گذاری روزی خاص برای ثبت این جنایات در حافظه تاریخی جامعه بین‌المللی را دوچندان ساخت.
ابعاد فاجعه و قربانیان اصلی جنگ
در تمام بحران‌ها و مناقشات مسلحانه، زنان و کودکان شکننده‌ترین و آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه هستند. در تراژدی فلسطین، این دو گروه نه‌تنها قربانیان جانبی، بلکه در بسیاری از موارد هدف مستقیم خشم و سرکوب بوده‌اند:
- کودکان غزه: قربانیان معصومی‌که پیش از تجربه شادی‌های کودکانه، مفهوم آوارگی، فقدان والدین و بمباران را لمس کرده‌اند. کشتار هزاران کودک، سوءتغذیه شدید، محرومیت از آموزش و بهداشت، و صدمات روحی جبران‌ناپذیر، تنها بخشی از صورت‌حساب تلخ این نسل‌کشی است.
- زنان و مادران فلسطینی: زنانی که بار سنگین فقدان عزیزان، اداره خانواده در آوارگی و بحران شدید بهداشتی و معیشتی را بر دوش می‌کشند. مادرانی که فرزندان خود را در آغوش می‌کشند و نماد واقعی صبوری و مقاومت در برابر زوال بنیاد خانواده هستند.
نقض قوانین بین‌المللی و حقوق بشر
اقدامات انجام‌شده علیه زنان و کودکان در سرزمین‌های اشغالی، مصداق بارز جنایت جنگی، جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی بر اساس کنوانسیون‌های بین‌المللی (از جمله کنوانسیون چهارم ژنو و کنوانسیون حقوق کودک) است. هدف قرار دادن زیرساخت‌های زیستی، بیمارستان‌ها و مانع‌تراشی در ورود غذا و دارو، حقوق اولیه انسانی این قشر را به طور کامل پایمال کرده است.
مسئولیت جامعه جهانی و رسالت ما
نام‌گذاری روز نسل‌کشی زنان و کودکان فلسطینی، تنها یک یادبود تقویمی نیست؛ بلکه فراخوانی برای وجدان‌های بیدار در سراسر جهان است تا:
- سکوت بین‌المللی شکسته شود: افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری برای توقف فوری جنگ و پاسخگویی عاملان آن فشار آورند.
- صدای مظلومیت ثبت گردد: با آگاهی‌بخشی و روایت‌گری درست، مانع از به فراموشی سپرده شدن این مصائب تاریخی شوند.
- همدلی انسانی تقویت شود: ارسال کمک‌های بشردوستانه و حمایت‌های روانی و مادی از بازماندگان این فاجعه در اولویت قرار گیرد.
سخن پایانی
این روز و روز های میناب، نماد دادخواهی جهانی برای معصومیت‌های پرپرشده است. یاد و خاطره هزاران کودک و زن فلسطینی و دانش آموزان مظلوم مینابی که قربانی زیاده‌خواهی و نژادپرستی شدند، همواره زنده خواهد ماند و حقانیت آن‌ها در تاریخ به عنوان سندی بر بیداری وجدان‌های بشری حک خواهد شد.